ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΟΥΜΕ

Η «ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ» ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ – «ΚΟΡΑΚΙΑ»!

διαχειριστής

ΝΕΟ ΧΑΡΑΤΣΙ ΣΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΥΣ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ 4.000 ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ! ΠΑΝΩ ΑΠΟ 120 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΠΕΡΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ!
Στους ιδιώτες επιχειρηματίες παραδίδεται το «Βοήθεια στο Σπίτι» και την ίδια στιγμή το κόστος των υπηρεσιών που προσφέρει μετακυλίεται στο σύνολο των εργαζομένων, μέσα από την επιβολή ασφαλιστικής εισφοράς για το σκοπό αυτό.

Τα παραπάνω, που προβλέπονται σε τροπολογία η οποία κατατέθηκε χθες στον έναν από τους δύο εφαρμοστικούς νόμους, ουσιαστικά ολοκληρώνουν ό,τι ξεκίνησε πριν 15 χρόνια από τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου: την ιδιωτικοποίηση μιας υπηρεσίας κοινωνικού χαρακτήρα, όπως είναι η φροντίδα ηλικιωμένων. 
Το «Βοήθεια στο Σπίτι» μέχρι σήμερα είναι συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα (κονδύλια από την ΕΕ και τον κρατικό προϋπολογισμό) που παρέχεται μέσα από τους δήμους. Οι χιλιάδες εργαζόμενοι σε αυτό δουλεύουν επί χρόνια με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, σε καθεστώς εργασιακής και πολιτικής ομηρίας.
Στο εξής, η παράδοσή του στους ιδιώτες σημαίνει χειροτέρευση των ήδη άθλιων συνθηκών εργασίας αλλά και των ίδιων των υπηρεσιών που προσφέρουν οι εργαζόμενοι καθώς βασικό κριτήριο θα είναι το κέρδος και όχι η ανάγκη των ηλικιωμένων.
Συγκεκριμένα, στην τροπολογία προβλέπεται:

• «Τα ασφαλιστικά ταμεία κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης καλύπτουν τις ανάγκες κατ' οίκον φροντίδας συνταξιούχων». Το πρόγραμμα αυτό που πλέον θα ονομάζεται «Πρόγραμμα κατ' οίκον φροντίδας Συνταξιούχων», «έρχεται να αντικαταστήσει το σχετικό συγχρηματοδοτούμενο πρόγραμμα».
• Θα χρηματοδοτείται από το 2015 από τις ασφαλιστικές εισφορές που επιβάλλονται για αυτό το λόγο και η παρακράτησή τους θα ξεκινήσει από το Σεπτέμβρη του 2012. «Από 1.9.2012 θεσμοθετείται ειδική εισφορά ασφαλισμένων σε φορείς κύριας ασφάλισης αρμοδιότητας (...) για τη χρηματοδότηση της παροχής κατ' οίκον φροντίδας των ασφαλισμένων που θα συνταξιοδοτηθούν μετά την 1.1.2015 και πληρούν τις προϋποθέσεις λήψης των σχετικών παροχών».
• Μέχρι τότε και μετά την ψήφιση του νόμου το πρόγραμμα θα χρηματοδοτηθεί από το Λογαριασμό της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων, δηλαδή και πάλι από λεφτά των εργατών και των λαϊκών στρωμάτων.
• Το πρόγραμμα παραδίδεται στα νύχια των ιδιωτών επιχειρηματιών αφού το ΙΚΑ θα «συνάπτει ειδικές συμβάσεις με παρόχους». Μεταξύ αυτών θα είναι «αμιγώς ιδιωτικές επιχειρήσεις» αλλά και άλλες συγκαλυμμένες μορφές επιχειρηματικής δράσης.

Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012

Επανοδος στις ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ..........

24.2.12 | Posted by Ακτιβιστής

Μόνη λύση οι συλλογικότητες αγροτών που θα ξαναχτίσουν την παραγωγή

του Σάββα Πασχαλίδη


Για να υπάρχει ζωή, εκτός από νερό και οξυγόνο, χρειάζεται και τροφή και για να υπάρχει τροφή πρέπει κάποιοι να την παράξουν. Στη χώρα μας, αυτός ο τομέας είχε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Από τότε που υπάρχουμε ως κράτος, μετά την Τουρκοκρατία, περάσαμε από διάφορα στάδια –τσιφλικάδες, μεγάλες εκτάσεις στην εκκλησία– αγώνες για ένα κομμάτι γη, χωρίς αφέντες. Είναι γνωστοί οι αγώνες του Κιλελέρ και όχι μόνο.

Μια μικρή αναδρομή


Ας δούμε τη χώρα μας μετά τη μικρασιατική καταστροφή του 1922 κι έπειτα, όπου βγήκε η Ελλάδα από έναν πόλεμο με τραγικές ανθρώπινες απώλειες. Στη συνέχεια, μετά την ανταλλαγή, κατακλίστηκε η χώρα από πρόσφυγες, όχι μόνο στα αστικά κέντρα, αλλά κυρίως στην ύπαιθρο. Το μεγαλύτερο μέρος τους στη Μακεδονία. Μοιράστηκε η γη ανάλογα με τους κατοίκους και τα μέλη των οικογενειών σε μικρούς κλήρους συντήρησης (έτσι αναφέρονταν στις διανομές η ανταλλάξιμη περιουσία στις περιοχές του εποικισμού).
Άρχισε ένας αγώνας δημιουργικός και πολύ γρήγορα η χώρα απέκτησε αυτάρκεια σε προϊόντα που κάλυπταν τις ανάγκες της. Είχαμε αυτάρκεια σε δημητριακά, γάλα, κρέας κ.λπ. Και πριν ακόμα αποκαταστήσει τα προβλήματα της προσφυγιάς, είχαμε και την εισβολή των κατακτητών του Χίτλερ, όπου ο κόσμος της γης στήριξε αυτόν τον αγώνα, διαφορετικά δεν θα μπορούσε να σταθεί το ΕΑΜ στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, με άδεια χωριά χωρίς παραγωγή και χωρίς συσσίτια.
Δεν έχουμε αυταπάτες βέβαια, ζούσαμε και ζούμε σε καπιταλισμό, γι’ αυτό όταν παράγεται πλούτος, δίπλα υπάρχουν αυτοί που οργανώνουν ένα σύστημα για το κέρδος. Έτσι δημιουργήθηκαν από το κράτος οι Γεωργικοί Πιστωτικοί Συνεταιρισμοί, ένα μοντέλο συνεταιρισμού που πίστωνε τους αγρότες για τα εφόδια που χρειάζονταν για τις καλλιέργειες, μέσω της Αγροτικής Τράπεζας. Και όταν ερχόταν η συγκομιδή που οργάνωνε η ΚΥΔΕΠ, περνούσε η Αγροτική Τράπεζα (στο καφενείο του κάθε χωριού) να πληρώσει τους αγρότες, αφού είχε πιστωθεί για τα εφόδια με τόκο (φυσικά) που δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν ποτέ στην Αγροτική Τράπεζα.
Χρειαζόμαστε μια άλλη Αγροτική Τράπεζα που να στηρίζει τον πρωτογενή τομέα για να έχουμε αυτάρκεια προϊόντων. Καμιά παραγωγή δεν μπορεί να σταθεί και σε καμία χώρα του κόσμου χωρίς ενίσχυση. Η ενίσχυση πρέπει να βασίζεται σε υποδομές δικτύων και αγροτοπεριβαλλοντικά έργα, εκπαίδευση, υποστηρικτικές δομές σε ινστιτούτα σποροπαραγωγής, λιπασμάτων και φαρμάκων, φθηνά καύσιμα κ.λπ.
Κάποιες από αυτές τις δομές υπήρχαν και για κάποια χρόνια έπαιξαν σημαντικό ρόλο με όλες τις στρεβλώσεις που είχαν. Τα πιο δημιουργικά χρόνια της αγροτικής παραγωγής, αφού αποκατέστησε και τους πρόσφυγες δεύτερης γενιάς με κλήρους συντήρησης, αρχίζουν από τη δεκαετία του 1970. Έφτασε η χώρα να κάνει εξαγωγές από μικρές συλλογικότητες και συνεταιρισμούς που διέθετε.
Παράλληλα δημιουργήθηκαν εργοστάσια που ασχολούνταν με τη μεταποίηση προϊόντων, (υφαντουργία, ιματισμός, κονσερβοποιία κ.λπ.), αναπτύχθηκαν μεταφορικές εταιρίες και αυξήθηκαν οι θέσεις εργασίας και πέραν του πρωτογενούς τομέα. Ήταν η μεγαλύτερη κοινωνική ομάδα στη χώρα, που έδινε ζωή για αρκετά χρόνια.